เรื่องของเรื่องคือ

ตอนนี้อ้วนจัด

เลยโดน บุพการีและทุกท่าน ไล่ไปลดน้ำหนัก

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ผมจึงเลือกที่จะไปออกกำลังกาย

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

และแล้วก็หวนคืนสู่สวนสันติภาพอีกครั้ง

อะ อา....เพื่อสันติภาพของเหล่ามนุษยชาติ

ผมจึงออกวิ่งอีกครั้ง

(เอิ่มม.... เหยี่ยวไปไหมเนี่ย ใครไม่รู้จักเหยี่ยวเชิญไปดูเอนทรี่เหยี่ยวครับ)

 

 

 

 

 

 

 

 

หลังจากวิ่งไปยังไม่ทันครบรอบดี เพลงชาติดัง

กฎของสวนสันติภาพข้อที่ 3981 มีอยู่ว่า

หลังเพลงชาติจบจะมีการเต้นแอโรบิคทุกวันไม่เว้นแม้แต่วันหยุดราชการ

 

 

 

ดังนั้นผมจึงตัดสินใจไปเต้นแอโรบิคแทนการวิ่ง

เนื่องจากได้ข่าวมาว่าการเต้นแอโรบิค

เป็นการออกกำลังกายที่เผาผลาญพลังงานได้ดีที่สุด

 

 

 

 

หลังจากได้ทำเลที่ตั้งร่างกายอันใหญ่โตของผมเป็นมั่นเหมาะแล้ว

ก็เริ่มเต้นไป หลังจากเต้นไปสักพัก

หันมองรอบตัว โอว... ในรัศมี 10 เมตร ไม่มีผู้ชายสักคน

 

 

 หลังจากผ่านไปสักพัก

 

 

แล้วก็ได้รู้ว่าการเต้นแอโรบิคนั้น

ต้องใช้ประสบการสั่งสมยาวนานนับสิบปี

และผู้หญิงรอบตัวผม ไม่ว่าจะเป้น

ป้าแก่ คุนยาย อาเจ๊ อาหมวย ลูกเด็กเล็กแดง

ล้วนแต่บรรลุถึงขั้นนั้นแล้วทั้งสิ้น

ส่วนตัวผมนั้น.....

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

T^T

เรื่องนี้มันจบลงตรงที่ว่า

ผมเต้นผิดเต้นถูกเต้นมั่วไปหมด

จบพี่ป้าน้าอาหัวเราะกันเลยทีเดียว

เอาเหอะสักวัน ผมจะเก่งขั้นเมพ (ไม่ได้พิมผิดนะ)

 

 

 

 

ปล. รักคนอ่าน