ช่วงนี้ได้ยินเพลงนี้บ๊อยบ่อย
เพลงก็น่ารักดีอยู่หรอกครับ
ชอบท่อนที่ว่า
"คนดีอย่างที่เธอเป็น เซเว่นไม่มีให้ซื้อ" อ่ะ
ถ้าที่เซเว่นมีคนดีๆให้ซื้อเราก็คงไม่ต้องลำบากกันหรอกนะ
อยากเจอคนดีๆ ก็เดินเข้าเซเว่น เปิดคนดีกระป๋องสักกระป๋อง
ก็คงก็ไม่ต้องเหนื่อยใจกับคนหลายๆประเภทที่เจออยู่ทุกวันนี้
ให้มันเหนื่อยใจ แต่อย่างว่าแหละนะ
เพราะโลกนี้มีคนหลายประเภท
โลกนี้จึงมีสังคมที่แตกต่างและมีสีสัน
และเพราะความแตกต่างที่แหละมั้ง
ที่ทำให้เราทุกคนได้เดินอยุ่เคียงข้างกันในโลกใบที่กว้างใหญ่ใบนี้
ถึงแม้ว่าเส้นทางของแต่ละคนจะมีจุดหมายที่แตกต่างกัน
แต่ผมเชื่อว่าสักวันเส้นทางบางเส้นจะมาพบจุดตัด
ดา ดา ดา ...........
คนดีอย่างเธอที่เป็น เซเว่นไม่มีให้ซื้อ
สรุปได้ก็คือเธอโดนใจกัน
วันนี้ที่เราไม่เจอ ผ่านเสียงเธอเรียกชื่อฉัน
ชีวิตก็เป็นอะไรที่เหงาจัง
.
สายๆ ก็เฝ้าห่วงหา เที่ยงมาก็รอคำถาม
ที่เธอพูดประจำกินข้าวหรือยัง
มองไปรอบตัวที่เห็นก็เป็นหน้าเธอทุกครั้ง...
เธอยังยิ้มส่งมาในห้วงคำนึง..
จะกี่ครั้งที่รับสายเธอ มันก็ไม่พอเพียง
ใจยังคงส่งเสียงว่าคิดถึง
จะให้ดีในแต่ละวัน เห็นหน้ากันสักครั้งหนึ่ง
อยากฟังคำซึ้งๆ ไม่ผ่านมือถือ
ก็มีน้อยใจบ้างนะ แต่ก็ยังเชื่อว่าเธอ
ว่างแล้วคงกลับมาเจอมาเดินจูงมือ
คนดีอย่างเธอที่เป็น เซเว่นไม่มีให้ซื้อ
ทุกวันหัวใจเลยดื้ออยากเห็นหน้า ...
คนดีอย่างเธอที่เป็น เซเว่นไม่มีให้ซื้อ
ทุกวันหัวใจเลยดื้ออยากเห็นหน้า...
ดา ดา ดา ดา ด่า ด้า...
คนที่แตกต่างกันจนเหมือนเส้นขนาน
ที่ไม่ว่าจะพยายามลากอย่างไร
ก็อาจจะไม่มีทางที่จะมาบรรจบกันได้
...แต่...
ถ้าไปบังคับเส้นขนานนั้นเข้าหากัน
ในที่สุดเมื่อถึงจุดตัดก็จะเลยกันไป
แต่ถ้าเราปล่อยให้มันเป็นไปอย่างที่ควรจะเป็น
เส้นขนานก็จะตีคู่กันเรื่อยๆ
เรื่อยๆ...
และตลอดไป....
ปอนก็ยอมรับครับว่าโลกจำเป็นต้องมีความแตกต่างแต่บางครั้ง...เราก็รับไม่ได้เหมือนกันนะครับ รู้ทั้งรู้ว่ามันเกิดจากการคิดแทนคนอื่นทั้งนั้นแต่ก็หลีกเลี่ยงที่จะคิดไม่ได้
อา คุณหมออินเลิฟ '
แม้ไม่มีวันที่จะมาบรรจบ
