หนาวแล้วนะครับ
ขึ้นปีไหม่แล้ว
ปีไหม่แต่คนเก่า
งานยังคงเยอะเหมือนเดิม
เฮ่อ...
ดีจังปีใหม่ปุ๊ปก็หนาวกันเลยทีเดียว
งานก็เพิ่มพูนพร้อมกับคลีนิคที่ให้ลุ้นว่าจะไม่จบในหกปี
แต่อย่างว่าแหละคงเป็นเพราะ
"ชีวิตก็เหมือนกล่องช็อคโกแลต
เราไม่ไม่วันรู้ว่าจะเจออะไรอยู่ข้างใน"
ฟอเรส กัมพ์
ก็เลยต้องพยายามกันต่อไป
วันนี้นั่งดู Forrest Gump อีกรอบหลังจากเคยได้ดูเมื่อสิบปีก่อน
ทำให้ได้กำลังใจมากมายเลยหละ
ใครไม่เคยดู ผมแนะนำครับหนังเรื่องนี้
กั๊มพ์เป็นคนไอคิวน้อยเพียง 75
เกิดมากระดูกสันหลังคิด และขางอไม่ได้
แต่สุดท้ายเหตุใดเขาถึงได้เป็น
นักกีฬารักบี้ทีมชาติ วีรบุรุษสงครามเวียดนาม
นักปิงปองทีมชาติ และเจ้าของบริษัทกุ้งยักษ์ใหญ่
แถมเขายังว่างๆวิ่งรอบอเมริกาถึง 3ปีครึ่ง
หนังปี 1994 ทอม แฮง ยังหนุ่มๆอยู่เลย
เป็นหนังที่มอบกำลังใจได้อย่างดีจริงๆครับ
อ้อ หนังเรื่องนี้ได้ ออสก้า 6 รางวัลนะครับ
ปล. พักเรื่องฮาๆไว้สักนิด
ปล.2 คิดถึงทุกคนนะครับ
แม้จะอยากเจอมาโดยตลอด
