(เอนทรี่นี้อาจกระทบใครหลายคน ไม่ควรอ่านถ้าจะรับไม่ได้นะครับ) 

เรื่องของเรื่องคือ 

ผมอยู่กรุงเทพมาหลายปีแล้วครับ

และแ่น่นอนบ่อยครั้งผมไปเดินห้าง

และในห้่างมันก้มักจะมีประตูที่เป้นคู่อยู่

ใครนึกไม่ออกลองจินตนาการถึงประตูห้าง

(นึกไม่ออกแล้วจะจินตนาการยังไงใช่มะ)

ผมสังเกตหลายทีละครับ

ว่าทุกครั้งที่ผมเดินเข้าประตู

มันจะต้องมีประตูนึงปิดอยู่

และอีก 1 ประตูมีคนเดินเข้า

แล้วหลังประตูที่ปิดอยู่

จะมีคน(ที่แม่งโคตรจะขี้เกียจมั้ง)ยืนรออยู่

พี่น้องเพื่อนครับ

มึงจะยืนรอทำไมวะ!!!!

ประตูมีอยู่ มันไม่ได้ล็อค

ออกแรงไม่กี่นิวตันมันก็เปิดแล้ว

แถมยังมีบางคน

ที่ยังไงมันก็ไม่ยอมเปิดแต่จะเดินผ่าน

พยายามเบียดคนที่เค้าเดินอยู่ออกไป...

เพื่อ!!!!

ประตูเนี่ย มันเปิดได้สองข้าง

ไม่ต้องดึงด้วย (แต่บางห้างก็บังคับดึงเหมือนกัน)

แล้วพี่น้องเพื่อนจะขี้เกียจไปถึงไหนกันวะ....

ก็ผลักมันสิเว้ยยย จะได้ไม่ต้องยืนรอให้เมื่่อย 

ผมจะรู้สึกหงุดหงิดทุกที

ถ้าผมรีบๆแล้วต้องมายืนรอต่อแถวออกประตูเนี่ย

เสียเวลา การออกแรงแค่นี้มันไม่ตายหรอกเฟร้ยย

มีครั้งนึงผมไปเซนเตอร์วัน

ผมเห้นคนมันยืนออประตูอยู่เพียบเลย

พอดีผมเป็นแถวที่ได้เดินเข้าพอดี

ด้วยความเห้นแล้วหงุดหงิด

ก็เลยสะบัดมือ ไปขยับประตูที่พวกพี่น้องเพื่อน

มันยืนรอกันอยู่ เป้นการบอกมันเป้นนัยๆว่า

"แม่ง ประตูเปิดอยู่ มึงก็เปิดมันสิวะ"

แล้วผมก็เดินผ่านเข้ามาเลยครับ

รู้สึกว่าจะได้ผล อาเจ๊ แสนขี้เกียจ

ก้เริ่มรู้ตัวก็เลยผลักประตูเดินออกไป

แล้วทุกคนก้เดินตามออกมา

เออ แค่นี้เอง

ประตูมันไม่ได้ลอคครับ

ไม่มีประตูไหนหรอกที่มันล็อค 

เปิดมันไปเถอะครับพี่น้องเพื่อนทั้งหลาย

ผมขอร้อง!!!!

ปล. อย่าขี้เกียจแม้จะออกแรง ไม่งั้นอีกหน่อยอาจเป้นง่อยแดก

ปล.2 รักคนอ่าน

ปล.3 มีใครคิดเหมือนผมไหม

ปล.4 ขอโทษคนที่โดนด่าด้วยละกันครับ

ปล.5 แค่อยากให้สังคมเราดีขึ้น ช่วยกันคนละนิดครับ