ห่างหายไปนานเลยนะครับ....

 

 

 

 

วันนี้มีเรื่องจะมาเล่าให้ฟัง

 

 

วันนี้ไปเดินงานนิทรรศการ ยิ้มสยาม ที่หอศิลป์กรุงเทพมาครับ

กว่าจะว่างก็วันสุดท้ายพอดีเลย

 

 

 

 

.....

.....

.....

 

 

หลังจากนั้นก็ไปกินชาบูชิมาครับ

ร้านนี้ตลกดีนะัครับ

โต๊ะว่างแต่ให้รอคิว

แล้วบอกว่า.... "โต๊ะให้สามคนนั่งเท่านั้น สองคนไม่ได้"

-.- ส่วนตูมาสองคน ต้องยืนรอ แง่มมมมมมม

บ้าที่สุด แง่งงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงงง

 

 

 

 

 

วันนี้ชาบูชิเปิดเพลงเก่าสุดคลาสสิกของไทย

เช่น หยุดชายในเงาจันทร์ ....ก้อนหินละเมอ ฯลฯ

 

 

 

.....

..........

..................

 

 

 

 

เมฆ: เพลงเก่าดีนะ

อ้อ: อืมมมม

เมฆ: เคยฟังม่ะ

อ้อ: เคยดิ 

เมฆ: รู้ป่ะว่าใครร้อง

 

 

 

 

อ้อ:.......................

 

 

 

 

อ้อ: รู้ดิ เฉลียง ใช่ม้า

เมฆ: ..............เฉลียงงงงงงงงงงงง!!!!!

 

 

 

 

 

อ้อ: ......ก็เสียงมันเหมือนนี่นาาาาาา

 

 

 

 

 

 

 

 

เสียงเหมือน!!!!! ลองกดดูครับบบบบ 

 

 

 

 

 

 

เหมือนมากๆ หะหะ

 

 

ปล. ปล.ปล. ปล. ระ ระ ระ ระ โค อ่าาาาาาาาา