เอิ่มมมมม

ดูไปดูมา ชื่อเอนทรี่ชักล่อแหลม

แต่ไม่เปลี่ยนดีกว่า

 

 

 

 

เอาหละมีเรื่องจะมาเล่าให้ฟัง

 

 

 

 

 

 

 

คือว่าหลังจากที่รู้ที่ทำงานเป็นหลักเป็นแหล่งแล้ว

ก็ถึงขั้นเตรียมตัวไปทำงานสินะ

 

 

เรื่องของเรื่องก็คือ

หมอฟันอ่ะ ชอบใช่เสื้อกาวน์สั้น

(หมอชอบกาวน์สั้นป่าว)

ทีนี้ ผมก็ไปหาซื้อแบบสำเร็จเนื่องจากเกรงว่าจะไปตัดไม่ทัน

เพราะติดสงกรานต์และต้องไปรายงานตัวหลังสงกรานต์นี้แล้วสิ

 

 

 

เลยตัดสินใจไปซื้อแถวๆตลาดน้ำพุ

(ใครเคยมาเมืองจันทร์คงเคยได้ยิน เพราะตลาดนี้มันมีน้ำพุตรงกลาง)

ตลาดน้ำพุเป็นตลาดสด ที่มีเสื้อผ้าขายอยู่หลังตลาด.....

 

ไอ้เราก็เดินเข้าไปเลือกไม่ถูกว่าจะเอาร้านไหน

ก็เดินสุ่มๆ ไปถามซิ่มที่นั่งเหม่อลอยอยู่หน้าร้าน

 

 

 

เมฆ: ป้ามีเสื้อกาวน์สั้นขายไหมครับ

ซิ่ม: อ่อ....มีๆ มาดูในร้านซิ

เมฆ: อ่ะครับ

 

 

วันนั้นผมใส่กางเกงยีน รองเท้าแตะ(แต่ไม่ใช่ฟองน้ำนะ) แล้วก็เสื้อโปโลคาเมลตัวนึง

ยืนเลือกเสื้อกาวน์สักพัก ซิ่มแกก็เดินมา

 

 

 

ซิ่ม: เอาผ้าขนหนู กับผ้าขาวผืนใหญ่ม่ะ

เมฆ: ...... (อึ้งอยู่)............(ถามทำไมวะ กรูจะเอาไปทำไมเนี่ย)

 

 

 

 

 

ทายซิครับ........ซิ่มแกคิดว่าผมทำอาชีพอะไร?

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ทาดามมมมมมมมมมมมมมมม

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

 

ช่างตัดผมครับ.....

 

 

 

 

พ่อ: เอ้ยยยยย ไม่ใช่ช่างตัดผม

เมฆ: ผมเป็นหมอฟันนะป้า

ซิ่ม: อ่าวเหรอ...หะหะ

 

 

 

 

 

 

 

 

 

เอวังด้วยประการชะนี้

กลายเป็นช่างตัดผมไปแล้วตู

 

ใครทายถูกบ้างยกมือขึ้นนนนน

 

 

ปล. 16 เมษายน นี้ต้องไปอยู่ชัยนาทแล้วคราบบบบบ

ปล.2 รักคนอ่าน