ฮายฮายยยยยยยยยยยยยยยยยยยยยย
กลับมาอีกแล้วครับกับเอนทรี่พาทัีวร์
หะหะ วันนี้กระผมจะพาหลายๆท่านไปยังที่ที่ท่านอาจไม่เคยรู้ว่ามันมีอยู่จริง
แต่ว่า..... ที่นี่เค้าเคยออกทีวีด้วยนะ
แต่เอนทรี่นี้อาจจะมีทั้ง ฮาๆ และหดหู่ น่าสงสารปนๆ กันไปนะครับ
(รูปเยอะแยะมากกกกก)
และที่ที่เราจะไปทั่วกันวันนี้ก็คือ......
แอ่นแอ๊นนนนนนนนนนนนน
และแขกรับเชิญวันนี้ก็คือ........
หญิงอ้อ เองคร๊าบบบบบบบ 
(โปรดสนใจเอนทรี่ อย่ามุ่งไปที่แซววววว)
อ่ะๆ กลับมาเข้าเรื่องกันต่อ
คือเมื่อวาน (9 สิงหาคม 2552)อันตัวกระผมกับหญิงอ้อ ตั้งใจจะไปทำบุญครับ
ก็ตกลงกันว่าจะไปที่นี่ เพราะว่าอยู่ไม่ไกลมากนัก ไปมาสะดวก
สถานที่ตั้งคือ ซอยบรมราชชนนี 75 (แถวๆสายใต้ไหม่ครับ ทางไปศาลายาอ่ะ)
เข้าไปก็เจอเลยครับ อยู่ทางขวามือ หลังจากจอดรถก็ได้ยินเสียงหมาแมวเห่าต้อนรับก่อนเลย
หลังจากที่ลุงสัญญามาสงบสติอารมณ์ไอ้ตูบให้พวกเรา
พวกหมาๆทั้งหลายก็คงเข้าใจแล้วว่าเรามาดีึ ไม่ได้มาจับพวกมันไปทำลูกชิ้น มันก็เลยเลิกเห่าครับ
ตอนที่ไปถึงเป้นช่วงเวลาประมาณเกือบๆ บ่ายลุงสัญญากำลังง่วนอยู่กับการเตรียมอาหารอยู่
ลุงพาเราไปดูสถานที่ทำอาหารครับ ก็พบว่ามีหมาหิวหลายตัวขโมยกินกันหน้าด้านๆเลยทีเดียว
ตอนแรกก็ว่าจะเข้าไปถ่ายใกล้ๆ แต่ขี้เกียจฝ่าฝูงหมาเข้าไปเพราะว่ามันเยอะเหลือเกินเลยขอถ่้ายใกลๆดีกว่า
ไม่นานผมก็เริ่มเบื่อกับการยืนดูหมาหิวขโมยข้าว ก็เลยเริ่มเดินดูรอบๆ (แค่แถวๆนั้นแหละครับ)
หมาที่นี่ไม่ดุครับ (ไอ้ตัวที่ดุ มันโดนจับไปสงบสติอารมณ์อยู่ในกรงหะหะ)
หลายๆ ตัวอัธยาศัยดี กระโดดเข้าหา พยายามมาเล่นด้วย
เผลอนิดเดียวโดนไอ้ยักษ์วิ่งเข้ามาขโมยจูบไปเลย
(ถ่ายไม่ทันก็พี่แกเล่นวิ่งมากระโดด จุ๊บแล้วก็วิ่งไปเลย =_=")
หมาที่นี่บางตัวมีปลอกคอ......
หมาที่นี่บางตัวเคยมีเจ้าของ....
หมาที่นี่บางตัวเคยมีชีวิตที่สุขสบาย....
หมาที่นี่บางตัว....ไม่เคยเห็นโลกภายนอก....เพราะวินาทีที่มันมันลืมตาดูโลก...มันก็อยู่ที่นี่แล้ว....
ไอ้หมอนี่ยังไม่มีชื่่้อครับ ....ป้านิดาแกเล่าว่า
ไอ้เจ้านี่และพี่น้องท้องเดียวกันทัี้้งหมดประมาณ 7 ตัว
ถูกคนใจร้ายเอาใส่กระสอบมาทิ้ง อยู่ที่ถนนอีกฟาก....
ดีที่มีคนมาพบก่อนเลยรอดมาได้....แต่พี่น้องมันก็ต้องจากโลกไปถึง 3 ตัว
ที่นี่มีทั้งหมาและแมว และ
เจ้าสำลีนี่มีคนเจอเดินเล่นอยู่ริมทะเล ไม่รู้ว่ามาได้ไง
แต่ก็มีคนใจบุญจะจับมันไปหัน!..... แต่ดีที่มีคนใจบุญกว่าไถ่ชีวิตมันมา
แล้วสุดท้ายมันก็มาอยู่ที่นี่แหละครับ .......
ที่นี่มีหมาประมาณ 300 ตัว มีแมวประมาณ 150 ตัว และอื่นๆเช่นไก่.... หนู.... หมู ฯลฯ
แมวที่นี่ต้องอยู่ในกรงลูกเดียวครับ เพราะถ้าหลุดมาเมื่อไหร่
หมากัดตายเมื่อนั้นครับ .... มันเลยนอนหง่าวกันหมดทุกตัวเลย...
ยกเว้นไอ้หมอนี่มาแหง่วๆใส่ผมใหญ่เลย
ผมถามลุงสัญญาว่า หมาที่นี้ได้มาจากไหนบ้าง
ลุกแกก็ตอบว่า
เก็บมาบ้าง ....
ช่วยชีวิตมาบ้่าง.......
มีคนเอามาทิ้งหน้าบ้านบ้าง.....
บางตัวก็มีคนช่วยมาแล้วเอามาฝากไว้บ้าง....
บางตัวมีคนไถ่มาจากเทศบาลบ้าง........
ผมถามลุงต่อว่า
แล้วหมาที่มาจากเทศบาลนี่มายังไง ลุงบอกกับผมว่า
บางคนเค้าก็ไปไถ่มาแล้วเอามาฝากที่นี่อีกที
เพราะถ้าไม่ไถ่มันมา พอครบกำหนด เค้าจะขายพวกมัน
เค้าขายให้ใคร.......
เค้าขายให้กับใครก็ได้ที่จะมาซื้อมันไป ....
แล้วใครกันหละที่มาซื้อมันไป......
ลุงตอบว่า ส่วนใหญ่ก็ฟาร์มจระเข้ ...
ซื้อไปเทใส่บ่อจระเข้ ทั้งเป็นๆเลย ....
ไม่ได้ทำให้มันตายก่อน หรือสลบก่อน.....
แต่เทมันลงไปทั้งอย่างนั้น......
ให้จระเข้ งับเล่นๆ........
พูดตรงๆว่า.....ไม่เคยรู้เลยนะเนี่ย
พูดไม่ออก สงสารหมา.....
บางที......อยู่ที่นี่ อดๆ อยากๆไปจนแก่ตาย แบบไอ้หมอนี่.....
อาจจะดีกว่าโดนจระเข้งับ......ก็ได้
ขณะที่กำลังเศร้าๆอยู่ .....ไอ้หมอนี่ก็โผล่มา
(ตรงนั้นมันอุ่นรึไงฟระ.....)
และแล้วก็ถึงเวลาที่หมาทั้งบ้านรอคอยครับ
มันคือเวลาอาหารกลางวัน
หมาที่นี่ได้กินข้าวแค่วันละ 1 มื้อคือตอนบ่ายโมง
เพราะแค่ 1 มื้อก็ต้องใช้ข้าวสารทั้งหมด 80 กิโลกรัมต่อวันแล้วครับ
ป้านิดาบอกว่า นี่เป็นช่วงเวลาที่ชุลมุนที่สุดของวันกันเลยทีเดียวครับ
มีหมา 300 ตัว ก็ต้องมีจาน 300 ใบ ไม่งั้นกัดกันตายครับ
อาหารส่วนใหญ่ก็จะเป้น ข้าวผสมกับซี่โครงไก่้ แต่วันนี่เป็นตับทอดบดผสมข้าวครับ
ไม่รู้ว่าอันไหนมันหรูกว่ากัน ....แต่แค่นี้ ลุงกับป้าแกก็ต้องไปกู้คนอื่นมาเลี้ยงหมาแล้วครับ
เพราะแกสองคนแก่แล้ว .... แล้วก้ไม่ได้ทำงาน เพราะแค่ดูแลหมาก็แทบบ้าแล้วครับ
และแล้วหญิงอ้อก็ต้องเสียตุ๊กตาให้หมาไป 1 ตัว แบบไม่รู้ตัว หะหะ
หมาที่นี่คงชินแล้วกับการอยู่แบบนี้ ถึงแม้ว่ามันอยากจะมีชีวิตที่ดีกว่านี้....
มันก็อาจจะเป็นแค่ความฝัน......แค่มันไม่อดตาย สามารถต่อชีวิตไปได้วันๆ ....ก็ถือว่าดีแล้วครับ
พอฟังลุงแกเล่าถึงปริมาณข้าวที่ใช้ในแต่ละวันแล้ว
กลับกลายเป็นว่าของที่ผมเอาไำป.... (ข้าว 25 กิโลกรัม อาหารเม็ด 10 กิโลกรัม)
ไม่พอแม้แต่จะต่อชีวิตให้มันได้เกิน 1 วันเลยครับ
ผมถามป้านิดาว่า..... ได้ยินว่าเคยออกทีวี
ป้าแกบอกว่า ไอ้ที่ออกทีวีน่ะ ไม่ได้มีคนมาช่วยมากขึ้นเลย
แต่ว่าหมามากขึ้นอย่างเดียว มีแต่คนเอามาให้ มีแต่คนเอามาทิ้ง
ผมขอร้องหละครับ ใครที่อ่านบลอคนี้แล้วคิดว่าจะเอามาไปทิ้งก็อย่าเลยครับ
แต่ถ้าเค้าำไม่มีที่ไปจริงๆ อย่างน้อยก็ถือว่าช่วยให้มันรอดตายที่นี่ก็แล้วกันครับ
ถ้าใครไม่รู้จะไปทำบุญที่ไหน...... ไปที่นี่ครับ ซอยบรมราชชนนี 75
ยังมีหมา แมว ตาดำๆ คอยความช่วยเหลือของท่านอยู่ครับ
หลังจากที่กลับมาก็มาเจอไอ้หมอนี่ "บุช"
หมาที่แมนชั่น ไอ้ตัวเนี้ย โชคดี.......ครับ
เพราะว่ามันเป้นมะเร็งที่ช่องปากครับ.....
แต่โชคดีเจ้าของมันรวย เลยพามันไปผ่าตัดออกได้
แต่ถ้าคิดว่าเป็นหมาที่บ้านแสงตะวัน......มันคงต้องนอนรอความตายอย่างเดียวครับ....
สุดท้ายนี้.......
ขอฝากที่แห่งนี้ ไว้ในอ้อมใจผู้ใจบุญด้วยครับ
สำหรับคนที่อยากช่วยเหลือ ไม่ยากเลยครับ
แค่อาหาร......ที่จะต่อชีวิตพวกเค้าได้....ก็พอแล้วครับ
ส่วนใครอยากโอนเงินช่วยเหลือก็
ชื่อบัญชี สัญญา รสรื่น
บัญชีออมทรัพย์ ธนาคารกรุงไทย สาขาบางขุนนนท์
เลขที่บัญชี 058-1-36150-4
ช่วยๆกันครับ
ปล. รักคนอ่าน
ปล.2 ว่างๆ ไปทำบุญกันนะครับ
